
അവൾ ഇടയ്ക്ക് നിശ്ശബ്ദയായി ..
അനക്കമില്ലാത്ത കൽ പ്രതിമ കണക്കെ ശ്വാസമടക്കി തിരിഞ്ഞു നിൽക്കും..
പിന്നെ അതിദ്രുതം പാഞ്ഞു വന്ന് അടുക്കി വെച്ച ചുമരോ എന്ന് തോന്നിയ്ക്കും പാറക്കൂട്ടങ്ങൾക്കിടയിൽ ഉയർന്നടിച്ച് തലത്തല്ലി കരയും..
ചിലപ്പോൾ ആ കണ്ണുനീർ തുള്ളികൾ ചിന്നി ചിതറി എന്നെ നനയ്ക്കാറുണ്ട്..
ആ ആർത്ത നാദങ്ങൾക്കിടയിൽ അവൾ പെട്ടെന്ന് പൊട്ടിച്ചിരിയ്ക്കാറുമുണ്ട്..
അതവളുടെ സംഗീതമാണ്..
ആ സംഗീതം ആസ്വാദിയ്ക്കാനാണ് ഞാൻ നിന്നെ ക്ഷണിച്ചത്..
കണ്ണുകളിൽ കനം തൂങ്ങി രാവേറെ ചെന്ന് നീ എത്തുമ്പോഴേയ്ക്കും അവളുടെ സംഗീതം ഇരമ്പലായി മാറിയിരിയ്ക്കും…
എന്തേ നീ വൈകുന്നു..
അവൾ നിനക്കുവേണ്ടി കാത്തു നിൽക്കില്ലെന്ന് അറിഞ്ഞു കൂടെ..?
No comments:
Post a Comment